Monday, February 12, 2018

ಶ್ರೀ ಹರ್ ಮಂದಿರ್ ಸಾಹೇಬ್ (ಗೋಲ್ಡನ್ ಟೆಂಪಲ್)

ರಂಗ್ ದೇ ಬಸಂತಿ(2006) ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿರೋ ಇಕ್ ಓಂಕಾರ್ ಹಾಡು ನೋಡಿದಾಗ, ಆ ಜಾಗ ಯಾವ್ದು ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗ್ದೇ ಇದ್ರೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗ್ಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿತ್ತು. ಆಮೇಲೆ ಅದು ಗೋಲ್ಡನ್ ಟೆಂಪಲ್, ಸಿಖ್ ಸಮುದಾಯದವರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾದ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು.  ಒಂದ್ ಸರ್ತಿ ಆದ್ರೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬರ್ಬೇಕು ಅಂತ ಅಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಆಸೆ  ಇತ್ತು.

ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ ಕ್ರಿಸ್ಮಸ್ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ  ಒಂದು ವಾರದ ರಜೆ ಇರತ್ತೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿದ್ರೂ ಯಾವತ್ತೂ ಏನೂ ಪ್ಲಾನ್ ಮಾಡಿಲ್ಲ, ಕೊನೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಏನು ತೋಚತ್ತೋ ಅದೇ ಮಾಡೋದು.  ನೋಡ್ತಾ ನೋಡ್ತಾ ಈ ವರ್ಷನೂ ಡಿಸೆಂಬರ್(2017) ಬಂದೇ ಬಿಡ್ತು.  ರಜಾ ಶುರು ಆಗೋ 2 ದಿನ ಮೊದಲು ಅಲ್ಲಿಗೇ ಹೋಗೋದು, ಟಿಕೆಟ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚಾದ್ರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಅಂತ ಅಮೃತಸರಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ ವಿಮಾನ ಬುಕ್ ಮಾಡ್ದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಗೋಲ್ಡನ್ ಟೆಂಪಲ್ ಹತ್ರ ಒಂದು ಹೋಟೆಲ್ ಅಲ್ಲಿ ರೂಮ್ ಬುಕ್ ಮಾಡ್ದೆ.

20 ಡಿಸೆಂಬರ್ಬೆ, ಳಗ್ಗೆ 8.30ಗೆ ವಿಮಾನ,  ಅಮೃತ್ ಸರ್ ತಲುಪಿದ್ದು ಸುಮಾರು 1.45-2. ಅಲ್ಲಿಂದ airport ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಬುಕ್(ಓಲಾ ಬುಕ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಕಮ್ಮಿ ಆಗತ್ತೆ ಅಂತ ಆಮೇಲೆ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು) ಮಾಡಿ ಹೋಟೆಲ್ ಕಡೆ ಹೊರಟೆ. ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಡ್ರೈವರ್ ವಾಘಾ ಬಾರ್ಡರ್ ನೋಡಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ಬೇಕಾ ಅಂತ ಕೇಳ್ದ. ಎಷ್ಟಾಗತ್ತೆ ಅಂದ್ರೆ  ಪಂಜಾಬಿಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಹೇಳ್ದ, ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬರಕ್ಕೆ 1800 ಆಗತ್ತೆ, ನೀವು ನಂಗೆ ಸಿಸ್ಟರ್ ಥರ, ಸೇಫ್ ಆಗಿ ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಬರ್ತೀನಿ, ಹೋಗ್ಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ ಈಗ್ಲೇ ಹೊರಡ್ಬೇಕು, ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಅಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಸಿಗಲ್ಲ ಅಂತೆಲ್ಲ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದ.  ಗೋಲ್ಡನ್ ಟೆಂಪಲ್ ನೋಡಕ್ಕೋಸ್ಕರನೇ ಬಂದಿರೋ ಕಾರಣ ಮೊದಲು ಅಲ್ಲಿಗೇ ಹೋಗೋದು,  ಆಮೇಲೆ ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಿದ್ರೆ ಬೇರೆ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗೋದು ಅಂತ ನಾನು ಮನ್ಸಲ್ಲೇ ಅಂದ್ಕೊಂಡೆ.

ಅಲ್ಲೂ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಜಾಮ್, forget God, traffic jam is everywhere ಅಂತ ಅನ್ಸಿದ್ದು ನಿಜ! ಅಂತೂ ಹೋಟೆಲ್ ತಲುಪಿದ್ದು 2.30ಗೆ. ಬೇಗ ಬೇಗ ಹೊರಟು ಟೆಂಪಲ್ ಕಡೆ ಹೋದೆ, ಇನ್ನೂ ಊಟ ಮಾಡಿರ್ಲಿಲ್ಲ ಆದ್ರೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗೋ ಖುಷಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆ ಹಸಿತಾ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ.

ದೇವಸ್ಥಾನದ ಒಳಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟ ತಕ್ಷಣ ಖುಷಿ ಆಯ್ತು. 


ದೇವಸ್ಥಾನದ ವಿಸ್ತೀರ್ಣ ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿ 1sqkm ಇದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅಮೃತ ಸರೋವರ ಅನ್ನೋ ಕೊಳದ ಮಧ್ಯ ಎರಡು ಮಹಡಿ ಗರ್ಭಗುಡಿ ಇದೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಚಿನ್ನದ ಹೊದಿಕೆ ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ.  ಈ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗು ಹಾಕಿದರೆ ಚರ್ಮ ರೋಗಗಳು ವಾಸಿಯಾಗತ್ತೆ ಎನ್ನುವ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆ. 

ಅಲ್ಲಿ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಗರ್ಭಗುಡಿ ಹೋಗುವ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತೆ.  ಅಲ್ಲಿ ಗುರ್ಬಾನಿ  ಹಾಡ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ.  ಗರ್ಭಗುಡಿ ಸುತ್ತ ಹಾಗೂ ಮಹಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಬೇಕಾರೂ ಕೂತ್ಕೊಬಹುದು. ನಾನು ಸುಮಾರು ಒಂದು ಗಂಟೆ ಅಲ್ಲೇ ಕೂತಿದ್ದು ಹೊರಗಡೆ ಬಂದೆ, ಮತ್ತೆ ಆ ಕೆರೆ ಪಕ್ಕ ಇನ್ನೂ ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತು ಕೂತಿದ್ದು 5 ಗಂಟೆ ಹಂಗೆ ಊಟ ಮಾಡಕ್ಕೆ ಹೋದೆ.

ಅಲ್ಲಿ 24 ಗಂಟೇನೂ ಊಟದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇದೆ, ಎಲ್ಲಾರು ಸ್ವಯಂ ಸೇವಕರು. ರುಚಿಯಾದ ಊಟ ಮಾಡಿ, ಮತ್ತೆ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಒಳಗೆ ಹೋದೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಗಡೆ ಹೋಗೋ ಮನಸ್ಸೇ ಬರ್ತಿರ್ಲಿಲ್ಲ. ದೇವಸ್ಥಾನ ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಇನ್ನೂ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣತ್ತೆ

ಆದರೆ ಕೊರೆಯೋ ಛಳಿ ಶುರುವಾಯ್ತು, ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡಲೇ ಬೇಕಾಯ್ತು.  ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿ 3 ಗಂಟೆ ಅಲ್ಲೇ ಕೂತಿದ್ದರೂ ಅದೂ ಕಮ್ಮಿ ಅನ್ಸತ್ತೆ. 
 
ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮತ್ತೆ ಟೆಂಪಲ್ ಸುತ್ತ  ಒಂದು ಸುತ್ತು ಹಾಕಿ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಜೈಪುರಕ್ಕೆ ವಿಮಾನ ಬುಕ್ ಮಾಡಿದ್ದ  ಕಾರಣ ಬೆಳಗ್ಗೆ  ಬೆಳಗ್ಗೆ 11 ಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಅಮೃತಸರ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ಹೊರಡಲೇ ಬೇಕಾಯಿತು. ಆದರೆ ಹೊರಡಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ಮುಂದಿನ ಸರ್ತಿ ಬರುವಾಗ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯ ಅಲ್ಲೇ ಇರುವ ಹಾಗೆ ಬುಕ್ ಮಾಡ್ಬೇಕು ಅಂತ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿ ಹೊರಟೆ. 

ನೀವು ಹೋಗಿದೀರಾ ಅಲ್ಲಿಗೆ? ನಿಮಗೆ ಹೇಗನಿಸಿತು? 


No comments: