Monday, May 29, 2017

ಊಟ ಮಾಡದ ಹುಡುಗಿ!

ನಾನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಹೊಸತು, ಅಲ್ಲಿ ಇರೋರ ಪರಿಚಯ ಎಲ್ಲ ಹೇಳಿ ಆದ ಮೇಲೆ ಆಗ ನನ್ನ ಟೀಮ್ ನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಬ್ರು "ನಿಮ್ಮ ಕಡೆ ಯಾರೋ ಊಟ ಮಾಡದ ಹುಡುಗಿ ಇದ್ದಾಳಂತೆ, ಹೌದಾ" ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ರು.

ಅದು ನಾನೇ !

ನಾನು ಬಾಲವಾಡಿ ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ ಒಂದು ಸರ್ತಿ ಜ್ವರ ಬಂದಿತ್ತು, ತಿಂದಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ವಾಂತಿ ಆಗ.  ಜ್ವರ ಬಿಟ್ ಮೇಲೆ ಏನು ತಿನ್ನಕ್ಕೂ ಭಯ,  ಎಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ವಾಂತಿ ಆಗ್ಬಿಡತ್ತೋ ಅಂತ.  ಅಷ್ಟೇ, ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅನ್ನ ಊಟ ಮಾಡೋದೇ ಬಿಟ್ಬಿಟ್ಟೆ.

ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಾ ಹಾಲು ಕುಡಿಯೋದು ಅಭ್ಯಾಸ ಆಯ್ತು. ದೋಸೆ, ಚಪಾತಿ ತಿಂತಾ ಇದ್ದೆ ಅವಾಗ, ಆದ್ರೆ ಅದೂ ಜಾಸ್ತಿ ದಿನ ನಡೀಲಿಲ್ಲ. 3-4 ಕ್ಲಾಸು ಹೋಗೋವಾಗ ಬೇಜಾರು ಬಂತು, ಅದೂ ಬಿಟ್ಟೆ.  ದೋಸೆ ತಿನ್ಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ ಅದು ತುಂಬಾ ತೆಳ್ಳಗೆ ಮಾಡಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆರಿಸಿ ಕೊಡ್ಬೇಕು. ಅದ್ರಲ್ಲೂ ದಪ್ಪ ಇರೋ ತುಂಡು ಹಸು-ಕರುಗಳಿಗೆ ಸೇರ್ತಿತ್ತು (ಅಮ್ಮಂಗೆ ಗೊತ್ತಾಗ್ದೆ ಇರೋ ಹಾಗೆ).

ಇದೆಲ್ಲ ಶುರು ಆಗೋ ಮುಂಚೆ ನಾನು ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೆ ಅಂತೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಯಾರದ್ದೋ ದೃಷ್ಟಿ ಆಗಿದೆ ಅಂತ ದೃಷ್ಟಿ ತೆಗೆದ್ರು. ಡಾಕ್ಟರ್ ಹತ್ರ ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋದ್ರು, ಅವರು ಹುಡುಗಿ ಉದ್ದ, ತೂಕ ಎಲ್ಲಾ ಸರಿ ಇದೆ, ಯಾಕೆ ಸುಮ್ನೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡ್ತೀರಾ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಕಳಿಸಿದ್ರು!

ಇನ್ನೊಬ್ರು ಅವಳಿಗೆ ಒಂದು ದಿನ ಹಾಲು ಕೊಡ್ಬೇಡಿ, ಅವಾಗ ಹಸಿವಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡೇ ಮಾಡ್ತಾಳೆ ಅಂತ ಐಡಿಯಾ ಕೊಟ್ರು. ಹಾಲಿನ ಪಾತ್ರೆ ಕೆಳಗಡೆ ಇದ್ರೆ ನಾನೇ ಲೋಟಕ್ಕೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕುಡೀತಿದ್ದೆ ಅಂತ, ಅದು ನನಗೆ ಎಟಕದೆ ಇರೋ ಅಷ್ಟು ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಿದ್ರು. ನಾನೋ ಹಠಮಾರಿ, ಹಾಲು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೇನೂ ತಿನ್ನಲ್ಲ ಅಂತ ಸುಮ್ನೆ ಕೂತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ ಅವತ್ತು. ಅಮ್ಮಂಗೆ ಪಾಪ ನಾನು ಉಪವಾಸ ಇರೋದು ನೋಡಕ್ಕಾಗ್ಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೆ ಹಾಲಿನ ಪಾತ್ರೆ ಕೆಳಗೆ ಬಂತು :-)

ಅವಾಗ ದಿನದ ಊಟ ಅಂದ್ರೆ, ಬೆಳಗ್ಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಲೋಟ ಹಾಲು, ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗೋ ಮುಂಚೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಲೋಟ ಕಾಫಿ(ಹಾಲು ಕಾಫಿ ಅನ್ನೋ ಹಾಗಿತ್ತು ಅದು). ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಮತ್ತೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಇನ್ನೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಲೋಟ ಹಾಲು. ಸಾಯಂಕಾಲ ಮತ್ತೆ ಕಾಫಿ, ಜೊತೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕರುಮ್ ಕುರುಮ್ ತಿಂಡಿ. ದಿನಾ ಅಮ್ಮ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ದೇವರಿಗೆ ನೈವೇದ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದ ಹಾಲು ನಂಗೇ ಕೊಡ್ತಾ ಇದ್ರೂ ರಾತ್ರಿ.

ನಂಗೆ ಮಿಡಿ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ, ಮಜ್ಜಿಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ ಇತ್ತು. ಸೌತೆಕಾಯಿ ಸಾಂಬಾರ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಹೋಳು ತಿನ್ನೋಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟ ಇತ್ತು. ಅದರ ಮಧ್ಯ ಅನ್ನದ ಅಗುಳು ಇತ್ತು ತಿನ್ಸೋ ಐಡಿಯಾ ಮಾಡಿದ್ರು ಅಮ್ಮ. ನಾನು ಅದ್ರಲ್ಲಿ ಅನ್ನದ ಅಗುಳನ್ನು ಎತ್ತಿಟ್ಟು, ಬರೀ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ/ಹೋಳುತಿಂದಿದ್ರಿಂದ ಅದೂ ವ್ಯ ರ್ಥ ಪ್ರಯತ್ನ ಆಗೋಯ್ತು.
 
9 ನೇ ಕ್ಲಾಸ್ ತನಕ ಇದೇ ಕತೆ,  ಆಮೇಲೆ  10ನೇ ಕ್ಲಾಸ್ ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಡಬ್ಬಿ ತರ್ಬೇಕು ಅನ್ನೋ ನಿಯಮ ಬಂತು. ಅವಾಗ ದಿನಾ ಸಿಹಿ ಅವಲಕ್ಕಿ ತೆಗೊಂಡ್ ಹೋಗಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡ್ದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಕ್ಕೆ ಆ ನಿಯಮ ಹೋಯ್ತು, ಮತ್ತೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಹಾಲು ಕುಡಿಯೋದು ಶುರು ಆಯಿತು, ಹಂಗೇ 10ನೇ ಕ್ಲಾಸ್ ಮುಗೀತು.  ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಪಿ.ಯು. ಕಾಲೇಜು,  ಇದ್ದಿದ್ದು  3 ಕಿ.ಮೀ. ದೂರ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಹೋಗೋದು ಸಾಧ್ಯ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ. ಅಮ್ಮಂಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಊಟದ್ದೇ ಚಿಂತೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಒಂದು ಕಂಡೀಷನ್ ಹಾಕಿದ್ರು, ಊಟ ಮಾಡ್ದೆ ಇದ್ರೆ ಪಿ.ಯು. ಕಾಲೇಜು ಕಳ್ಸಲ್ಲ ಅಂತ.

ಆದ್ರೂ ನಂಗೆ ಊಟ ಮಾಡಕ್ಕೆ ಹೋದ್ರೆ ಎಲ್ಲಿ ವಾಂತಿ ಆಗ್ಬಿಡತ್ತೋ ಅನ್ನೋ ಭಯ! ಅದನ್ನ ಹೋಗ್ಸಕ್ಕೆ ಅಂತ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಸೇರ್ಸಿದ್ರು ಅವಾಗ!! ಈಗ ನೆನಪಿಸ್ಕೊಂಡ್ರೂ ನಗು ಬರತ್ತೆ. ನರ್ಸ್ಗಳೆಲ್ಲ ಬಿ.ಪಿ. ನೋಡಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಪೇಷಂಟ್ ಅಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ರು. ಆಮೇಲೆ ಬಂದ್ರು ಡಾಕ್ಟರ್,  ಅವ್ರು ಹಿಪನೊಟೈಜ್ ಮಾಡಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ರು. ಕಣ್ಣ್ ಮುಚ್ಕೋ, ಇವಾಗ ನೀನು ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೆ ಹೋಗ್ತಿದೀಯಾ, ಈಗ ನಿಂಗೆ 5 ವರ್ಷ, ಬೀಚ್ ಅಲ್ಲಿ ಓಡ್ತಿದೀಯಾ ಅಂತ ಏನೇನೋ ಹೇಳಿದ್ರು,   ಅದೇನೂ ಕಾಣಿಸ್ದೆ ಇದ್ರೂ ಭಯಕ್ಕೆ ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಹೂಂ ಅಂದಿದ್ದೆ ನಾನು.

ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ್ಮೇಲೆ  ಅದೇನೋ ಇಂಜೆಕ್ಷನ್  ಕೊಟ್ಟು, ಇನ್ನು ನಿಂಗೆ ಏನೇ ತಿಂದ್ರೂ ವಾಂತಿ ಆಗಲ್ಲ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ ಮೇಲೇನೆ ಊಟ ಮಾಡಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದು  :-D




  

Wednesday, March 29, 2017

ಪರೀಕ್ಷೆಲಿ ನಕಲು ಮಾಡಿದ್ದು !

ಪರೀಕ್ಷೆಲಿ ಕಾಪಿ ಯಾರ್ ಮಾಡಲ್ಲ ಹೇಳಿ! ಇದು ತುಂಬಾ ಹಳೆ ಕತೆ, ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಂತ ಶುರು ಮಾಡ್ಬಹುದೇನೋ.

ನಾನಾಗ 4 ನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದೆ, ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳೂ ಚೆನ್ನಾಗೇ ಓದ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಯಾವಾಗ್ಲೂ 2-3 ರಾಂಕ್!
ಆದ್ರೆ  ನೀತಿ ಬೋಧೆ(moral science ಗೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಏನಂತಿದ್ವಿ ಅಂತ ಸತ್ಯವಾಗಿಯೂ ನೆನಪಿಲ್ಲ, ಇದೇ ಇರ್ಬಹುದು ಅಂತ ಅಂದ್ಕೊಂಡಿದೀನಿ)  ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಓದೋದು ಅಂದ್ರೆ ಯಾಕೋ ಬೇಜಾರು. ಅದ್ರಲ್ಲಿ ಏನೂ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ, ಯಾವ್ದೋ ಕತೆ ಇರ್ತಿತ್ತು. ಪೂರ್ತಿ ಗಿಣಿ ಪಾಠ ಮಾಡಿ ಅದನ್ನೇ ಬರೀಬೇಕಿತ್ತು ಅಷ್ಟೇ. ಅವಾಗ್ಲಿಂದಾನೂ  ಕತೆ ಹೇಳೋದು ಅಂದ್ರೆ ಇಷ್ಟ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ ಅನ್ಸತ್ತೆ.
ಈಗ್ಲೂ ನಂಗೆ ಚಿಕ್ ಮಕ್ಳು ಯಾರಾದ್ರೂ ಕತೆ ಹೇಳು ಅಂದ್ರೆ ಏನ್ ಹೇಳ್ಬೇಕು ಅಂತಾನೆ ಗೊತ್ತಾಗಲ್ಲ

ಅದೆಲ್ಲಿಂದ ಕಾಪಿ ಮಾಡೋ ಐಡಿಯಾ ಬಂತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.  ಪುಸ್ತಕಾನ ಬೆಂಚ್ ಕೆಳಗಡೆ ಇಟ್ಟು ಚಪ್ಲಿ ಆ ಕಡೆ ಒಂದ್ ಸರ್ತಿ, ಈ ಕಡೆ ಒಂದ್ ಸರ್ತಿ ಇಡೋ  ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಪ್ರತೀ ಸರ್ತಿನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ನೋಡ್ಕೊಂಡು ಬರ್ದೆ ಕೂಡ. ಆದ್ರೆ ಶಿಕ್ಷಕಿ ಕೈಲಿ ಸಿಕ್ಕಾಕೊಂಡಿದ್ದೆ.

ಏನೋ ಪುಣ್ಯ, ಬೇರೆ ಎಲ್ಲದ್ರಲ್ಲೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಬರ್ತಿತ್ತು ಅಂತ ನನ್ನ ಸುಮ್ನೆ ಬಿಟ್ಬಿಟ್ರು. ಸ್ವಲ್ಪ ಬೈದು ಪಾಸ್ ಮಾಡಿದ್ರು ಆ ಸರ್ತಿ.  ಇಲ್ಲಾ ಅಂದಿದ್ರೆ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ 4 ನೇ ಕ್ಲಾಸ್ ಮತ್ತೆ ಬರೀಬೇಕಿತ್ತು!!! ಇವಾಗ ನೆನೆಸ್ಕೊಂಡ್ರೂ ನಗು ಬರತ್ತೆ ಈ ಕತೆ ನಂಗೆ :-D

ಆದ್ರೂ ನೀತಿ ವಿಷಯ ಕಾಪಿ ಮಾಡೋದು ಅಂದ್ರೆ ಏನು ತಮಾಷೆನಾ, ಯಾರಾದ್ರೂ ಇದೀರಾ ನನ್ ತರದವರು?
  

Monday, March 20, 2017

ಭಯಾನಕ ರಾತ್ರಿಗಳು - 3

ನಂಗೆ ತುಂಬಾ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿಂದಾನೂ ಭಯ ಜಾಸ್ತಿ, ಜೊತೆಗೆ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಶಬ್ದಗಳೂ ಕೇಳೋದೂ ಜಾಸ್ತಿನೇ. ಎಷ್ಟು ಅಂದ್ರೆ, ರೂಮ್ ಅಲ್ಲಿ ಏನಾದ್ರು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಚೂರು ಗಾಳಿಗೆ ಓಡಾಡ್ತಾ ಇದ್ರೆ ಕೇಳ್ಸತ್ತೆ, ಎದುರುಗಡೆ ಮನೇಲಿ ಪಾತ್ರೆ ತೊಳಿಯೋ ಸದ್ದೂ (ಪಕ್ಕದ ಬಿಲ್ಡಿಂಗ್) ಕೇಳ್ಸತ್ತೆ ಅದೂ ನಮ್ಮನೇಲೇ ಪಾತ್ರೆ ಶಬ್ದ ಬರ್ತಿದೆಯೋ ಅನ್ನೋ ಥರ. ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ರಸ್ತೇಲಿ ಏನಾದ್ರೂ ನಾಯಿ ಊಳಿಡ್ತಾ ಅಥವಾ ಬೊಗಳ್ತಾ ಇದ್ರೆ ಮುಗೀತು, ಅವತ್ತು ನಿದ್ದೇನೇ ಬರಲ್ಲ.

ಹೋದ್ ವರ್ಷ ಒಂದೆರಡು ದಿನ ಇದೇ ಥರ ನಂಗೆ ಬೆಕ್ಕಿನ್ ಮರಿ ಅಳೋ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸ್ತಾ ಇತ್ತು, ಬೇರೆ ಯಾರಿಗ್ ಕೇಳಿದ್ರೂ ಇಲ್ಲ ಅಂತಾ ಇದ್ರು. ಆಮೇಲೆ ರಾತ್ರಿ ಊಟ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ ಮನೆ ಹೊರಗಡೇನೇ ಬೆಕ್ಕಿನ್ ಮರಿ ಕೂಗ್ತಾ ಇತ್ತು. ಕೆಳಗಡೆ ಮನೆಲಿ(ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್) ಹೊಸದಾಗಿ ತಂದಿದ್ ಮರಿ ಅದು. ಆಮೇಲೆ ಅದು ಬಾಲ್ಕನಿಲಿ ಬಂದು ಕೂಗಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ರೆ ಸಾಕು, ನಾನು ನಮ್ಮನೆ ಬಾಲ್ಕನಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮಾತಾಡಿಸ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಪಾಪ ಒಂದಿನ ಹೊರಗಡೆ ರಸ್ತೆಗೆ ಹೋಗಿ ಯಾವುದೊ ವಾಹನ ಕೆಳಗಡೆ ಬಿದ್ದು ಸತ್ತ್ ಹೋಯ್ತಂತೆ.  

ಮೊನ್ನೆ ಒಂದಿನ ನಾನು ಮನೇಲಿ ಒಬ್ಳೆ ಇದ್ದೆ. 11 ಕ್ಕೇ ಮನೇಲಿ ಬೇರೆ ಎಲ್ಲ ಲೈಟ್ ಆಫ್ ಮಾಡಿ ರೂಮ್ಗೆ ಬಂದೆ. ನಾನು ಒಬ್ಳೆ ಇದ್ದಾಗ RO ಕೂಡಾ ಆಫ್ ಮಾಡಿ ಮಲಕ್ಕೋತೀನಿ, ಇಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರೆ ಅದರ ಶಬ್ದಕ್ಕೂ ಭಯ ಆಗತ್ತೆ ನಂಗೆ :-P.
ನಿದ್ದೆ ಬರ್ತಿರ್ಲಿಲ್ಲ, ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ಅಲ್ಲಿ ಏನೋ ನೋಡ್ತಾ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಜೊತೆ ಚಾಟ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು.  ಒಂದೆರಡ್ ದಿನದಿಂದ ಫ್ರೆಂಡ್ ಜೊತೆ ಏನೋ ಜೊತೆ ಜಗಳ ಆಗಿತ್ತು, ಹಾಗೆ ಫೋನ್ ಅಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತು(almost 2 hours) ಮಾತಾಡ್ಡೆ ಅವತ್ತು. ಜಗಳ ಸರಿ ಹೋಗಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ಫ್ರೆಂಡ್ ಫೋನ್ ಸ್ವಿಚ್ ಆಫ್ ಆಯ್ತು.

ಅಷ್ಟೊತ್ತು ಫೋನ್ ಅಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿ ತಲೆ ಎಲ್ಲ ಕೆಟ್ಟೋಗಿತ್ತು, ಏನಾದ್ರು ಚೆನ್ನಾಗಿರೋದು ಕಾಮಿಡಿ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡೋಣ ಅಂತ  
ಚುಪ್ಕೆ ಚುಪ್ಕೆ ನೋಡಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡ್ದೆ. ಅವಾಗ ಸುಮಾರು 2 am ಆಗಿರ್ಬಹುದು.  ಸಿನಿಮಾ ತುಂಬಾ ಸರ್ತಿ ನೋಡಿರೋ ಕಾರಣ ಜಾಸ್ತಿ ಇಷ್ಟ ಇರೋ ಸೀನ್ ಮಾತ್ರ ನೋಡ್ದೆ.  ಹೀಗೇ ರಾತ್ರಿ 3 ಗಂಟೆ ಆಯ್ತು. ಫ್ಯಾನ್ ಜೋರಾಗಿ ತಿರುಗುತ್ತಾ ಇತ್ತು. ಇದ್ದಕಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಯಾರೋ ಜೋರಾಗಿ ರೂಮ್ ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ರು. ಮಲಕ್ಕೊಳಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ಮೇನ್ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಲಾಕ್ ಮಾಡಿದ್ದೆ. ಅದೂ ಸಾಲ್ದು ಅಂತ ಎಲ್ಲ ಬಾಲ್ಕನಿ ಬಾಗಿಲೂ ಹಾಕಿದ್ದೆ. ಬೇರೆ ಯಾವ್ ಬಾಗಿಲೂ ಶಬ್ದ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ, ಬರೀ ನಮ್ ರೂಮ್ ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟೋ ಶಬ್ದ.    

ನಂದು ಹೃದಯ ಜೋರಾಗಿ ಹೊಡ್ಕೊಳ್ಳಕ್ಕೆ ಶುರು ಆಯ್ತು.  ಏನಾದ್ರು ಅಷ್ಟೊತ್ತು ನಾನು ಮೂವಿ ನೋಡ್ತಾ ಎದ್ದಿಲ್ದೆ ಇದ್ದು, ಬಾಗಿಲು ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಎಚ್ರ ಆಗಿದ್ರೆ ಹಾರ್ಟ್ ಅಟ್ಯಾಕ್ ಆಗಿರೋದೋ ಏನೋ. ಮತ್ತೆ ಫ್ರೆಂಡ್ಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡ್ದೆ, ಏನೋ ಬಂದಿದೆ ಮನೆಗೆ ಅಂತ. ಆಮೇಲೆ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಮಿಯಾಂವ್ ಅನ್ನೋ ಶಬ್ದನೂ ಕೇಳಿಸ್ತು ನಂಗೆ, ಬೆಕ್ಕು ಅನ್ಸತ್ತೆ , ನಿಂಗೆ ಕೇಳುಸ್ತಾ ಅಂತ ಫೋನ್ ಬಾಗಿಲ್ ಹತ್ರ ಹಿಡಿದ್ರೆ ಅವನಿಗೆ ಕೇಳಿಸ್ತಾ ಇಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ಅವನೇ ಏನೂ ಆಗಲ್ಲ, ಧೈರ್ಯ ಮಾಡು, ಬಾಗಿಲು ತೆಗ್ದು ನೋಡು ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ ಮೇಲೆ ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆದ್ರೆ ಕೆಳಗಡೆ ಮನೆ ಬೆಕ್ಕು(ಪರ್ಷಿಯನ್ ಬೆಕ್ಕು ತೆಗೊಂಡಿದ್ರು ಅವರು 6 ತಿಂಗಳು ಮೊದ್ಲು). ಹೋದ ಜೀವ ಮತ್ತೆ ಬಂದಂಗಾಯ್ತು ನಂಗೆ.

ಹಾಲ್ ಕಿಟಕಿಲಿ ಟಿವಿ ಕೇಬಲ್ ಬಂದಿರೋ ಕಾರ್ಣ ಅದನ್ನ ಫುಲ್ ಹಾಕಕ್ಕಾಗಲ್ಲ. ಆ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕೈ ಹಾಕಿ ಅದನ್ನ ಓಪನ್ ಮಾಡಿ ಒಳಗೆ ಬಂದಿತ್ತು ಅದು. ಅದನ್ನ ಎತ್ಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಅದ್ರ ಮನೆಗೆ ಬಿಟ್ಟ್ ಬರೋಣ ಅಂದ್ರೆ ತುಂಬಾ ಭಾರ ಅದು. ಆಮೇಲೆ ಕೆಳಗಡೆ ಮನೆಗ್ ಹೋಗಿ ಅವ್ರನ್ನ ಎಬ್ಸಿ ಕರ್ಕೊಂಡು ಬರೋ ಅಷ್ಟ್ರಲ್ಲಿ ನಂಗೆ ಸಾಕು ಸಾಕಾಗಿ ಹೋಯ್ತು. ಅವರು ಅದನ್ನ ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋದ್ರು.  ಗಂಟೆ  4 ಕ್ಕೆ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಮಾಡೋವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕ ರಾತ್ರಿ ಮುಕ್ತಾಯ :-)

ಇದು ಹಳೆಯ ಕತೆಗಳು:

ಭಯಾನಕ ರಾತ್ರಿಗಳು - 2

Monday, March 6, 2017

ಚೋಪ್ಟಾ ಚಂದ್ರಶಿಲಾ (Day 4, 5, 6)

ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮತ್ತೆ 4.30 ಗೆ ಎಚ್ರ ಆಯ್ತು. ಇಲ್ಲಿ 7.30 ಗೆ ಅಲಾರಾಂ ಹೊಡ್ಕೊಂಡಾಗ ಇನ್ನೂ ಮಲಕ್ಕೋಬೇಕು ಅಂತ ಅನಿಸಿದ್ರೆ ಅಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಬೇಗ ಎದ್ರೂ ಫ್ರೆಶ್ ಅನಿಸ್ತಾ ಇತ್ತು,

ಅವತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಗಾನೆ ರೆಡಿ ಆಗಿ ಊಟ ಪ್ಯಾಕ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಹೊರಟ್ವಿ. ಹೋಗ್ಬೇಕಾಗಿದ್ದಿದ್ದು ರೋಹಿಣಿ ಬುಗ್ಯಾಲ್(4+ ಕಿ.ಮೀ.).  ಕಾಡು ದಾರಿ, ಮಧ್ಯ ಮಧ್ಯ ಸ್ವಲ್ಪ ಏರು ತಗ್ಗು ಇದ್ರೂ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ ಏನಿಲ್ಲ. ದಾರಿ ಮಧ್ಯ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಝರಿ, ಅಲ್ಲಿ ನೀರಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಟ್ರೆ ಕೊರೆಯೋ ಚಳಿ, ಆದ್ರೂ ಅಲ್ಲಿ ನೀರಲ್ಲಿ ಗಂಟೆಗಟ್ಲೆ ಆತ ಆಡಿದ್ವಿ. ಸಕತ್ ಮಜಾ ಬಂತು ಎಲ್ಲರಿಗೂ :-)

ರೋಹಿಣಿ ಬುಗ್ಯಾಲ್ ತಲುಪುವಾಗ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 1-1.30 ಆಗಿತ್ತು. ಕಾಡಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲು, ನೋಡಕ್ಕೆ ಗಾಲ್ಫ್ ಕೋರ್ಸ್ ಥರ ಇತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ರೆಸ್ಟ್, ಆಮೇಲೆ ಊಟ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ವಾಪಸ್. ವಾಪಸ್ ಬರ್ತಾ ಮತ್ತೆ ನೀರಲ್ಲಿ ಆಟ. ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟದ ಟ್ರೆಕ್ ಆಗಿಲ್ದೇ ಇದ್ರೂ ನಡೆದೂ ನಡೆದೂ ಸುಸ್ತಾಗಿತ್ತು ಅವತ್ತು.

ಅಂತೂ ನೋಡ್ತಾ ನೋಡ್ತಾ ಕೊನೆ ದಿನ ಬಂದೇ ಬಿಡ್ತು. ತುಂಗನಾಥ ದೇವಸ್ಥಾನ ಇದ್ದಿದ್ದು  3 ಕಿ.ಮೀ.  ಬೆಳಗ್ಗೆ ತಿಂಡಿ ತಿಂದು ಊಟ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಹೊರಟ್ವಿ. ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗೋ ದಾರಿ ಪೂರ್ತಿ ಕಲ್ಲು ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟ ಅದ್ರ ಮೇಲೆ ನಡೀತಾ ಹೋಗೋದು. ಇದು ಸಮುದ್ರಮಟ್ಟದಿಂದ 12000 feet ಎತ್ತರದಲ್ಲಿದೆ, ಐದು ಕೇದಾರಗಳಲ್ಲಿ(Panch kedar: ಕೇದಾರನಾಥ್, ಮಧ್ಯಮೇಶ್ವರ್, ರುದ್ರನಾಥ್, ಕಲ್ಪೇಶ್ವರ್) ಒಂದು. ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ದೇವಸ್ಥಾನ ಹಿಮ ಬೀಳೋ ಕಾರಣ ಮುಚ್ಚಿರ್ತಾರೆ. ಹೋಗ್ತಾ ದಾರಿ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಹಿಮಾಲಯದ ಶಿಖರಗಳನ್ನ ನೋಡ್ತಾ ಹೋಗ್ಬಹುದು.  







ಅಲ್ಲಿಂದ ಚಂದ್ರಸಿಲಾ ಮತ್ತೆ 1.5 ಕಿ.ಮೀ. ಊಟ ಮಾಡಿಲ್ದೆ ಇದ್ದಿದ್ ಕಾರಣ ಇದು ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಕಷ್ಟ ಆಯ್ತು ನಂಗೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮೇಲೆ ಗಂಗಾ ದೇವಸ್ಥಾನ ಇದೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಮತ್ತೆ ಹಿಮಾಲಯದ ಚೌಖಂಬಾ, ನಂದಾ ದೇವಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಶಿಖರಗಳ panaromic view.


ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಕೂತಿದ್ದು ಮತ್ತೆ ಕೆಳಗಡೆ ತುಂಗನಾಥ ದೇವಸ್ಥಾನ ಹತ್ರ ಬಂದ್ವಿ, ಊಟ ಮಾಡಿದ್ವಿ(ಸಂಜೆ 3.30-4). ಬರ್ತಾ ಬಾಬ್ಬಿ ಅವ್ರು ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರೋ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಬಾಟಲ್ ಗಳನ್ನ ಎತ್ಕೊಂಡು ಬರ್ತಾ ಇದ್ರು. ಏನಕ್ಕೆ ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಬರೋ ಜನ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಎಸೆದು ಇಲ್ಲಿನ ಗುಡ್ಡ ಎಲ್ಲ ಹಾಳು ಮಾಡ್ತಾ ಇದಾರೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತೀ ಸರ್ತಿ ಟ್ರೆಕ್ ಬಂದಾಗ ನಾನು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಎತ್ಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಆದ್ರೂ ಕ್ಲೀನ್ ಮಾಡಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡ್ತಿದೀನಿ ಅಂದ್ರು. ನಾವೂ ಖುಷಿಯಾಗಿ ಅವರ ಜೊತೆ ಸೇರ್ಕೊಂಡ್ವಿ, ಸ್ವಚ್ಛ ಭಾರತ್ ಅಭಿಯಾನ :-). ಕೆಳಗಡೆ ಇಳಿಯೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಎಲ್ಲರ ಕೈಯಲ್ಲೂ ಎರಡು ಮೂರು ಚೀಲ ತುಂಬಾ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಬಾಟಲ್. ಇದೇನಿದು ಇಷ್ಟೊಂದು ಕಸ ಅಂತ ನಾವು ಅಂದ್ಕೊಂಡ್ರೆ ಇದು ಕಮ್ಮಿ, ನಾನು ಈ ಕೆಲಸ ಶುರು ಮಾಡಿದಾಗ ಇನ್ನೂ ರಾಶಿ ರಾಶಿ ಕಸ ಇರೋದು ಅಂತ ಅವರು ಹೇಳಿದ್ರು. ಏನೋ ಸ್ವಲ್ಪ ಒಳ್ಳೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದೀವಿ ಅಂತ  ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತುಂಬಾ ಖುಷಿ ಆಯ್ತು.       

ಅವತ್ತು ರಾತ್ರಿ ತುಂಬಾ ಹೊತ್ತು ಟೆಂಟ್ ಹೊರಗಡೆ ಕೂತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನ ನೋಡ್ತಾ ಹರಟೆ ಹೊಡೆದ್ವಿ.

ಮರುದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಎದ್ದು ಗಾಡಿ ಹತ್ತಿ ಹರಿದ್ವಾರ್ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟ್ವಿ. ನಾನು ಮತ್ತೆ ಮೈಥಿಲಿ ರಿಷಿಕೇಶ್ ಅಲ್ಲೇ ಇಳ್ಕೊಂಡ್ವಿ, ನಾವು ನೆಕ್ಸ್ಟ್ ಡೇ ಫ್ಲೈಟ್.  ಮಿಕ್ಕಿರೋರೆಲ್ಲ ಹರಿದ್ವಾರ್ ಇಂದ ರೈಲು ಹತ್ತಿ ಹೋಗೋರು. ಎಷ್ಟು ಬೇಗ ಟ್ರಿಪ್ ಮುಗೀತು ಅನ್ನೋ ಬೇಜಾರು ಒಂದು ಕಡೆ ಆದ್ರೆ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಕ್ಕೆ ನೀರು ಸಿಗತ್ತೆ ಅನ್ನೋ ಖುಷಿ ಒಂದು ಕಡೆ :-D

ರಿಷಿಕೇಶ್ ಅಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಗಂಗಾ ಆರತಿ ನೋಡ್ಬೇಕು ಅಂತ ನಾನು ಮೊದಲೇ ಡಿಸೈಡ್ ಮಾಡಿದ್ದೆ. ಮೈಥಿಲಿ ಬರ್ದೇ ಇದ್ದಿದ್ ಕಾರಣ ನಾನು ಒಬ್ಳೆ ಪರಮಾರ್ಥ ನಿಕೇತನ ಘಾಟ್ ಕಡೆ ಹೋದೆ. ಇಲ್ಲೂ ಹರಿದ್ವಾರ್ ಥರ ತುಂಬಾ ಜನ ಇದ್ರು, ಆದ್ರೆ ಯಾರೂ ಪೂಜೆ ಮಾಡ್ಸಿ ಅಂತ ದುಡ್ಡು ಕಿತ್ಕೊಳ್ಳೋರು ಇಲ್ಲ, ಹಾಗೂ ಪರಿಸರ ಎಲ್ಲ clean.




ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಇದ್ದು, ಮತ್ತೆ ಹೋಟೆಲ್. ಇಡೀ ಟ್ರೆಕ್ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಊಟ ಎಷ್ಟೇ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ರೂ ಮೊಸರು ಇರ್ಲಿಲ್ಲ. ಮೊಸರು ಇಲ್ದೆ ಇದ್ರೆ ನಾನು ಒಂದು ಹೊತ್ತಿನ ಊಟ ಕೂಡಾ ಮಾಡಲ್ಲ! ಹಾಗಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಆಸೆ ಆಗಿತ್ತು ಮೊಸರು ತಿನ್ಬೇಕು ಅಂತ, ಎಷ್ಟು ಅಂದ್ರೆ ಒಂದು ಪಾತ್ರೆ ತುಂಬಾ ಮೊಸರು ತಿಂದೆ, ಒಂದು ಪರಾಠಾ ಜೊತೆ. 

ಹೋಟೆಲ್ ಅಲ್ಲಿ ಅವರದ್ದೇ ಗಂಗಾ ಘಾಟ್ ಇತ್ತು, ಅಲ್ಲೂ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಸಂಜೆ ಗಂಗಾ ಆರತಿ ಮಾಡ್ತಿದ್ರು.




ಬೆಳಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಗಂಗಾ ಆರತಿ ನೋಡ್ಕೊಂಡು, ತಿಂಡಿ ತಿಂದು ಮತ್ತೆ ಬೆಂಗ್ಳೂರ್ ಕಡೆ ಹೊರಟೆ. ಹೋಟೆಲ್ ಅಲ್ಲಿ ಚೆಕ್ ಔಟ್ ಮಾಡೋವಾಗ ಒಂದು ಬಾಟಲ್ ಗಂಗಾ ನೀರು ಕೊಟ್ರು, ಅದು ಎಷ್ಟು ಗಲೀಜಾಗಿದೆ ಅಂದ್ರೆ, ಗಂಗಾ ನದೀಲಿ ಜನ ಹೆಂಗೆ ಸ್ನಾನ ಎಲ್ಲ ಮಾಡ್ತಾರೋ ಅಂದ್ಕೊಳ್ಳೋ ಅಷ್ಟು! ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸೈಜ್ ಬಾಟಲಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ರೂ, ಮೊದಲು ನೋಡ್ದಾಗ ಗೊತ್ತಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಏನಕ್ಕೆ ಅಂತ, ಆಮೇಲೆ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ಅದು ಗಂಗಾ ನೀರು ತುಂಬಿಸ್ಕೊಂಡು ಹೋಗಕ್ಕೆ ಅಂತ!     
 
ವಾಪಾಸ್ ವಿಮಾನ ಇದ್ದಿದ್ದು ಡೆಹ್ರಾಡೂನ್ -> ದೆಹಲಿ -> ಬೆಂಗ್ಳೂರ್. ದೆಹಲಿ ಏರ್ಪೋರ್ಟ್ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಟೈಮ್ ಇತ್ತು, ಅಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಕ್ಕೆ ಅಂತ ಹೋದ್ರೆ ನಿಮಿತ್ ಸಿಕ್ದ. ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಇನ್ನೂ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೈ ಹೇಳಿ, ಮುಂದೆ ಸಿಕ್ತೀವೋ ಇಲ್ವೋ ಅಂದ್ಕೊಡಿದ್ವಿ, ನೋಡಿದ್ರೆ ಅಲ್ಲೇ ಇನ್ನೊಂದ್ ಸರ್ತಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ತುಂಬಾ ಖುಷಿ ಆಯ್ತು.  ಅಂತೂ ಮತ್ತೆ ಸೆಲ್ಫಿ ಹೊಡ್ಕೊಂಡು ಅವನು ರಾಜಸ್ಥಾನ್ ಕಡೆ ಹೊರಟ, ನಾನು ಬೆಂಗ್ಳೂರ್. ಏರ್ಪೋರ್ಟ್ ಇಂದ ಅಣ್ಣನ ಮನೆ ಸೇರಕ್ಕೆ 3 ಗಂಟೆ, ಬೆಂಗ್ಳೂರ್ ಬಂದಿದ್ ಕೂಡ್ಲೇ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ದರ್ಶನ ಆಗಿ, ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಟ್ರಿಪ್ ಮುಗೀತೋ ಅನ್ನೋ feeling!

ಟ್ರಿಪ್ ಇಂದ ಬಂದು ಒಂದು ವರ್ಷ ಆಗಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ಈ ಕತೆ ಬರೀತಿನೋ ಇಲ್ವೋ ಅಂದ್ಕೊಂಡಿದ್ದೆ, ಅಂತೂ ಇಂತೂ ಈ ಕತೆ ಮುಗಿಸ್ತಾ ಇದ್ದೀನಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ :-)